من اين را ( 1 ) براى آواز دارم ( 2 ) ، چون ( 3 ) بانگ نخواهد كرد ، من او را چه خواهم كرد [ ن ] ( 4 ) . اين مثل ( 5 ) تو است ، تو مرغ اويى و دنيا قفص ( 6 ) تو است . تو را در زندان قفص ( 7 ) براى ناله تو مىدارند ( 8 ) . اگر در اين قفص ( 9 ) ناله نكنى ، تو را بر او هيچ خطر نباشد ، قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ ( 10 ) . قوله : * ( فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ) * ، نافع و ابن كثير و ابن عامر و عاصم و كسائى و ابو عمرو و يعقوب خواندند : به ضمّ « صاد » و در شاذّ ابو الاسود و ابو رجاء العطاردىّ و ابو عبد الرّحمن السلمى و حسن بصرى [ و عكرمه ] ( 11 ) و اعرج و شيبه . و اين قراءت امير المؤمنين على - عليه السلام - است ، و معنى آن است كه : ايشان را با خود چفسان ( 12 ) ، يقال : صرت الشّىء اصوره اذا املته ، قال امرؤ القيس : و افزع ميّال يكاد يصورها و عجز كدعص اثقلته البوائص اى يميلها ، و قال و الطَّرماح : عفائف الأذيال ( 13 ) او ان يصورها هوى و الهوى للعاشقين صوور و يروى صروع . و رجل اصور اذا كان مايل العنق ، يقول العرب : انّي لأصور اليك اى مشتاق ، و امراة صوراء و قوم صور ، قال الشاعر ( 14 ) : اللَّه يعلم انّا في تلفتنا ( 15 ) يوم الوداع الى جيراننا صور اى مايلون . عطا و عطيّه و ابن زيد و مؤرّج گفتند معنى آن است كه : ضمّهنّ

--> ( 1 ) . دب ، آج ، لب ، فق از . ( 2 ) . اساس : داشتم ، با توجّه به تب و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد ، مر : من اين مرغ را آزاد كردم : من او را از براى آواز دارم . ( 3 ) . دب ، آج ، فق ، مب ، مر : چو مرا . ( 11 - 4 ) . اساس : ندارد ، از تب افزوده شد . ( 5 ) . دب ، مب مثل . ( 6 ) . دب ، آج ، لب ، فق ، مب ، مر : ندارد . ( 9 - 7 ) . لب ، مر : قفس . ( 8 ) . اساس : دارد ، با توجّه به تب تصحيح شد . ( 10 ) . سوره فرقان ( 25 ) آيه 77 . ( 12 ) . دب : چسفان . ( 13 ) . اساس : الاذراك ، ديگر نسخه بدلها : عفائف الَّا ذاك ، با توجّه به چاپ شعرانى ( ج 2 / 355 ) و منابع لغت تصحيح شد . ( 14 ) . تب شعر . ( 15 ) . اساس ، وز ، آج : تلقّينا ، با توجّه به تب و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد .